Mi estas scivolema ulo. Mi plu demandi min pri multajn aferojn, precipe neproduktivaj. Kiam mi komencis lerni Esperanton, mi faris de pura scivolo kaj mi trovis alian mondon, plenita de nekonatan kulturon. Jes, la Esperanta kulturo estas ne konata. Mi parolis pri ĝi kun kelkaj amikoj kaj kutime ili nek scias nek kredas ke tiu kulturo ekzistas. Ili povas vidi min legi librojn, aŭskulti muzikon aŭ rigardi videoblogojn per esperantan lingvon. Sed ankaŭ ili petis pruvojn.
Tiu estas normale ĉar oni pensas kulturon kunirantan kun lingvon. Kaj tiel, ili konkludas ke la kulturon estas natura aĵo per natura lingvo. Nek la lingvoj nek la kulturoj estas naturaj, ĉiu estas homaj inventaĵoj. Krome, ni ne pensas pri nian propran kulturon kiel artefarita aĵo, por ni estas natura. Oni pensis en alian kulturon kiel naskita de alia lingvo, nature. Se la lingvo estas artefarita ne povas nature deveni en kulturo. Kiel ni povas konvinki al ne esperantistoj? Ne estar nur diri kaj montri, mi diras kaj montras, sed ĉiu vidas kiu volas vidi.
Mi ne havas respondon. Sed mi pensas ni devus daŭri kun nian artefaritan lingvon kaj ĝian artefaritan kulturon tiel, kiel ni daŭras kun la aliajn «artefaritajn» lingvojn kaj kulturojn. Iom post iom, la scivolo de la scivolemaj uloj pligrandigis la esperantistan kvanton.
